Category Archives: Poezi

Mos thuej rrena

rrencak

Mos thuej rrena kurr, o femi,

e gjithmone t’i kish ne meni.

Nji ndeshkim a fort ma mire,

se rrencak ndokush me t’thirre.

Manushaqja

manushaqe

Manushaqe bukuroshe, pse s’e ngre kryet perpjete, po rri mpit’ edh’e qete, pse s’zbukuroh’ e s’shendoshe?   Pa shiko lulet e tjera, q’u celn’ e lulezuan, shih, pa shih c’u zbukuruan, i ngjalli perseri vera…   Hap syt’ e qesh e gezohu, se gaz te madh te kam prure.   Mos u tremb, behu trime, edhe ki durim e shprese…

Te Vegjelit

te-vegjelit

Lereni gjithe te vijne

te vegjelit prane meje…

 

Ah! Mos i beni te qajne,

kurre te mos mallengjehen.

S’mund t’i shoh te mallengjyer

a te varfer e te mjere!

Dhe te grisur e te shqyer

kurre, kurre mos i lere!

Falu gjithe miresite,

te rrojne me nder ne jete,

te mesojne diturite,

te behen te vertete,

te nderojne memedhene,

vlerat t’ia lartesojne,

mbi gjithe boten ta ngrene,

si lule ta zbukurojne!

Dita e bukur

Dita e bukur

Agoi mengjezi erdhi dita
lindi dielli plot hijeshi
hapen lulet syckat e pergjumura
fluturat shetisnin plot bukuri